چاپ
تاکنون چند گزارش درباره برخوردهای خشونتآمیز با دانشجویان پس از بازداشت منتشر شده، اما کمتر گزارشی به طور مستقل به رخدادهای همان شب در کوی پرداخته است.
متن زیر را که به روایت صرف همان شب اختصاص دارد، یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد دانشگاه تهران که در صحنه حاضر بوده و اتفاقات رخ داده را به چشم خود دیده، برای انتشار در «موج سبز آزادی» به ما سپرده است:
حمله به كوي دانشگاه، تخريب وسيع اموال دانشجويان و تأسيسات خوابگاهي، ضرب و شتم تعداد زيادي از دانشجويان، دستگيري و بازداشت حداقل 200 دانشجو و ... قسمت پاياني اعتراضاتي بود كه از غروب يكشنبه 24 خرداد براي دومين شب پياپي در خيابان كارگر شمالي حد فاصل بزرگراه جلال آل احمد تا خوابگاه فاطميه (كوي دختران) آغاز شده بود.
شروع اعتراضات با شعار دادن دانشجويان جلوي در اصلي خوابگاه پسران بود. شعارهايي چون «موسوي، موسوي، رأي منو پس بگير» و «خميني به پا خيز، موسوي تنها شده» اصليترين شعارهاي شروع اعتراضات بودند. البته شعارها با حضور پليس ضد شورش و نيروهاي لباس شخصي راديكالتر شده و به «مرگ بر ديكتاتور» بدل شد.
شليك گاز اشكآور به سمت دانشجويان معترض بهانهاي شد براي روشن كردن آتش در جلوي در اصلی خوابگاه و رفته رفته گروهي از دانشجويان با گسترده كردن حجم آتش اقدام به مسدود نمودن خيابان كردند. هرچه از شب ميگذشت، بر تعداد مأموران، نيروهاي لباس شخصي و حجم گاز اشكآور شليك شده افزوده مي شد. مأموران حتي به درون خوابگاه نيز گاز اشكآور شليك مي كردند. اقدامي كه شب پيش از آن موجب بروز آتشسوزي در يكي از اتاقهاي طبقه سوم ساختمان 23 شده بود. ساختمان 23 جنوبيترين ساختمان خوابگاه است و براي كساني كه از پايين وارد خوابگاه شوند، اولين ساختمان است. براي نيروهاي مهاجم نيز اين ساختمان بيش از همه در تيررس قرار داشت. در شب مذكور با توجه به حوادث شب پيش از آن، اين ساختمان تخليه شده و ساكنان آن به ساير ساختمانها نزد ديگر دوستانشان رفته و يا در ميدان مركزي كوي و در فضاي باز مستقر شده بودند. گروهي از دانشجويان با حضور در پشت بام اين ساختمان، با استفاده از سنگ تلاش داشتند در صورت حمله احتمالي به كوي، مانع از ورود مهاجمين به خوابگاه شوند. نيروي انتظامي نيز در تلاش بود با گاز اشكآور دانشجويان را وادار به ترك اين ساختمان كند. نهايتا نيمهشب يكشنبه دانشجويان پشت بام اين ساختمان را ترك كردند و نيروهاي لباس شخصي با حمله به خوابگاه، اين ساختمان را به تصرف درآوردند. نيروهاي لباس شخصي آسيب زيادي به ساختمان و اتاقهاي آن وارد كردند. اما به دليل آنكه دانشجويي در آنجا نبود، به هيچ كس آسيبي وارد نشد.
لباس شخصيها كه با تصرف ساختمان 23 در داخل خوابگاه حضور پيدا كرده بودند، تلاش كردند تا به محل تجمع دانشجويان در ميدان مركزي كوي حمله كنند. در حمله ابتدايي لباس شخصيها، دو نفر از مهاجمين توسط دانشجويان به دام افتادند و همين مسئله بهانه حمله گستردهتر با حمايت آشكار پليس ضدشورش به دانشجويان شد؛ حمله گستردهاي كه با شليك گلولههاي ساچمهاي به دانشجويان و دستگيري و ضرب و شتم آنها همراه بود. مهاجمان ابتدا ميدان مركزي و متعاقب آن كتابخانه كوي را تصرف كردند. در كتابخانه كوي حدود چهل نفر از دانشجويان پناه گرفته بودند كه همگي با ضربات لگد، باتوم، سنگ و گلوله هاي پلاستيكي از فاصله نزديك مورد پذيرايي قرار گرفته و پس از آن دستگير شده و منتقل شدند. شدت ضرب و شتم دانشجويان به حدي بود كه پس از دستگيري، ده نفر از اين چهل دانشجو در بيمارستان بستري شدند.
مهاجمان پس از حمله اوليه كه با موفقيت در آزادي دو لباس شخصي پيشگفته همراه شده بود، تلاش كردند تا با سلسله اقداماتي، فضاي رعب و وحشت را در خوابگاه حاكم سازند. آنها ابتدا تمام محيط خوابگاه را تسخير كرده و به دانشجوياني كه خارج از ساختمانها حضور داشتند، حملهور شده و آنها را دستگير كردند و پس از آن به تخريب گسترده و پر سر و صدا روي آوردند. انهدام سايت كامپيوتري خوابگاه كه بالغ بر شصت كامپيوتر داشت، شكستن شيشههاي دوجداره كتابخانه كه هر يك با صداي انفجاري مهيب فرو ميريخت، شكستن شيشههاي ساختمانها و رژه موتوري در محيط خوابگاه از اين دست اقدامات بودند.
مهاجمان پس از آن اقدام به تصرف يك به يك ساختمانها کردند. ورود به ساختمانها همراه با سر و صداي زياد و شكستن درب اتاقها و در بعضي موارد تخريب اموال دانشجويان و ضرب و شتم آنها بود. در اين مرحله كه تا اذان صبح دوشنبه 25 خرداد ادامه يافت، به جز يكي دو ساختمان، بقيه ساختمانها مورد هجوم واقع شد و از هر ساختمان چند نفري - گاه به صورت رندم و تصادفي - دستگير شده و منتقل شدند.
حمله به ساختمانها موجب شد تا برخي از دانشجويان طبقات دوم و سوم براي نجات خود از پنجره اتاقهايشان به پايين بپرند كه همين امر نيز موجب آسيب ديدن تعدادي از آنها شد.
اكيپهاي حمله كننده به ساختمانها از آزادي عمل زيادي برخوردار بودند كه اين مسئله موجب شد دانشجويان با رفتارهاي كاملا متفاوتي در ساختمانهای مختلف مواجه شوند. در حالي كه در بعضي ساختمانها مهاجمين هر دانشجويي را كه دم دستشان بود، با چماق و لگد مي زدند، در تعدادي از ساختمانها نيز مهاجمين كمتر از کتک زدن استفاده كرده و به شكستن درب اتاقها اكتفا ميكردند.
در اين حملات پليس ضدشورش كاملا تابع نيروهاي لباس شخصي بود و با هماهنگي آنها عمل مي كرد. برخي از لباس شخصيها هم كاورهايي پوشيده بودند كه نشان ميداد از پايگاه مقداد (بسیج) آمدهاند.
دانشجويان دستگير شده در خارج از كتابخانه، متأسفانه به زيرزمين وزارت كشور منتقل شده و در آنجا به بدترين شكل ممكن مورد شكنجه و آزار و اذيت قرار گرفتند. دانشجوياني نيز كه در كتابخانه به اسارت درآمده بودند، به پليس امنيت انتقال يافتند كه البته پس از انتقال كمتر مورد آزار قرار گرفتند، هرچند كه قبل از دستگيري رفتاري به شدت وحشيانه با آنها صورت گرفته بود.
فیس بوک
بالاترین
دنباله
خبر خوان (آر-اس-اس)