آخرین افزوده ها
  11:54 عصر پنج‌شنبه، 26 آذر 1388

5:52 صبح چهارشنبه، 7 مرداد 1388

فراموشخانه کهریزک یا آغل انسانی، یادداشتی از مهدی جامی

مهدی جامی

تعطیلی بازداشتگاه کهریزک گویی نشانه‌ای از رافت اسلامی معرفی می‌شود و از ما انتظار می‌رود که از تصمیم خردمندانه رهبر معظم تشکر کنیم که اینقدر به فکر ملت مظلوم است. کهریزک دست کم 8 سال است بازداشتگاه است. و خدا می‌داند که چند صد نفر در آن از زندگی محروم شده‌اند و اگر زنده مانده‌اند چطور از آن فراموشخانه عدالت اسلامی که از آغل گوسفند هم بدتر است جان به در برده‌اند.



توصیفاتی که از شرایط غیرانسانی این بازداشتگاه می‌شود با هیچ دین و منطق و اخلاقی سازگاری ندارد. آقای خامنه‌ای درست در زمانی که مساله قرار است از سوی گروهی از نمایندگان پیگیری شود دستور به تعطیلی آن می‌دهد.

در خبرها آمده بود که احتمالا دیدار برنامه‌ریزی شده نمایندگان از این بازداشتگاه لغو خواهد شد. به نظرم خیلی روشن است که این جماعت زندانبان فقط نگران آن‌اند که گروهی عکاس و خبرنگار با نمایندگان به بازداشتگاه بروند و عکس‌های این آغل انسانی در جهان منتشر شود و خداناکرده آبروی دستگاه ستم پیشه‌ای که هیچ چیز برایش محترم نیست برود و داستان تازه‌ای برای نظام مقدس‌ساز شود.

نمایندگان مجلس اگر در پیگیری حقوق زندانیان صداقت دارند باید بازدید خود را همین فردا و پیش از آنکه آثار جرم و جنایت و شکنجه و آزار زندانیان از بین برده شود از کهریزک دیدار کنند.اگر بازداشتگاه تعطیل شده زندانیان اش نمرده‌اند. باید با تک تک آنها مصاحبه شود و شواهد آزار زندانیان جمع‌آوری و ثبت رسمی شود. آقای خامنه‌ای هم اگر واقعا دلش برای عدالت اسلامی سوخته است باید مثل رامسفلد که به دیدار زندان رسوای ابوغریب رفت از ناف تهران بلند شود و برود این بازداشتگاهی را که تعطیل کرده از نزدیک ببیند و گوش هر مادون آدمی که آدمیان را در آن فراموشخانه آزار داده است بپیچد.

آقای خامنه‌ای نباید فکر کند که مردم متشکر می‌شوند اگر بازداشتگاهی غیرانسانی تعطیل می‌شود و همه چیز ختم به خیر می‌شود. این تازه اول ماجراست. آن که با ادعای استیفای حق مردم قدم اول را بر می‌دارد باید قدمهای بعدی را هم اگر راست می‌گوید بردارد. اگر او واقعا برای احقاق حق مردم این بازداشتگاه را تعطیل کرده است باید خودش و دستگاه قضایش سوال کنند کدام ناجوانمرد از خدا بی خبری این جفای بزرگ را در حق مردمان روا می‌داشته است. تعقیب خاطیان و آزاردهندگان و مسئولان آن فراموشخانه کمترین کاری است که ولی فقیه و قاضی‌القضات او باید بکنند و گرنه کسی باور نخواهد کرد که آنها برای مردم قدمی برداشته‌اند. خواهند گفت و یقین خواهند کرد که این هم به سود خود ایشان بوده است که بازداشتگاه را پیش از آنکه به یک بمب خبری مانند ابوغریب تبدیل شود تعطیل کنند.

و دست آخر از خود بپرسند آیا اگر مساله رفتار انسانی با زندانی است اطمینان دارند که در بازداشتگاه‌های نام-و-نشان-دار و بی-نام-و-نشان شان به کسی ظلم نمی‌شود؟ آیا اطمینان دارند که ظلم و جفا فقط در حق زندانیان کهریزک بوده است؟ آیا هیچ کاری را برای پیگیری این‌همه گزارش آزار و شکنجه در زندانهای جمهوری مقدس شروع کرده‌اند؟ آیا دلشان در نمازشان لرزیده است که چطور جوان رعنای مردم را آدمخواران شان می‌گیرند و به جنازه تبدیل می‌کنند و به خانواده‌ها بر می‌گردانند؟ از خود پرسیده‌اند که بر سر یک زندانی بی‌پناه چه باید آورده باشند که در زندان جان بدهد؟ آنگاه حق نخواهند داد به ما که بگوییم زندان‌های غیراسلامی شاه از زندانهای اسلامی شما انسانی تر بود چون اجازه داد که شما از آن زنده بیرون آیید؟

منبع: وبلاگ سیبستان

 

 

 

ارسال به شبکه های اجتماعی   facebook فیس بوک   balatarin بالاترین   Donbaleh دنباله

اخبار و مقالات را از طریق ای میل دریافت کنید:
خبرنامه